Maliye politikası iktisat politikasının en önemli ve en etkili dallarından birini oluşturmaktadır. Maliye politikası araçları yardımıyla bir ekonomide; kaynak dağılımında etkinlik, gelir dağılımında adalet, tam istihdam ve büyüme hedeflerine ulaşılmaya çalışılır. Maliye politikası uygulamaları ve tercihleri para politikasından farklı olarak doğrudan siyasi iktidarlarca belirlenmektedir. Bu yapılırken teknik kaygılar ve uzun dönemli hedefler söz konusu olabileceği gibi, politik istekler ve tekrar seçilebilme güdüsü de etkili olabilmektedir. Bu nedenle ekonomik istikrar ve büyüme amaçlı olarak dizany edilmesi gerekn politika demetlerinden sapmalar meydana gelebilmektedir.Maliye politikası ile yapılan şey kamu gelirleri, kamu harcamaları ve devlet borçlanması kullanılarak ekonomik hayata müdahale edilmesidir. Yapılan müdahalelerin gerekliliği her zaman tartışmaya açıktır. Maliye politikaları iradi ve kurala bağlı politikalar olmak üzere iki ana başlıkta incelenebilir. İradi maliye politikalarında ekonomiye müdahalede bulunan siyasi iktidarlara geniş yetkiler verilmektedir. Bu yetkiler herhangi bir kriz durumunda, ekonomik yapıyı doğrudan ve en az gecikme doğuracak şekilde etkileme imkanını siyasi iktidarlara sunmaktadır. Böylelikle ekonomik istikrarın daha kolay sağlanması, konjonktürel etkilerin yumuşatılması söz konusu olabilmektedir. Burada iradi maliye politikası araçlarını kullanan hükümetin siyasi kaygılardan bağımsız olarak hareket edeceği ön kabulü vardır. Gerçek hayatta ise, iradi maliye politikası uygulamalarının siyasi davranış biçimleri ile iç içe getirdiği görülmektedir.