Lafügüzaf

Boş kâğıtlarıma karalıyorum yine sensizliğiKuru dudaklarımdan dökülen isminin her hecesiniVe sessizliğin bıraktığı acı sensizliği.Köşe kapmaca oynuyor aynalara yüzsüzlüğümAklımda kalan sorulara son gülüşümEllerim yine acıtıyor sayfaları, Her satır kan revan içinde, kan kusuyor mürekkebi her öksürükteGeç kalmış çığlıklara akıttığım yaşlı gözlerimVe içimde sönmeyen mumlarımın bıraktığı is kokulu hayallerimHafızamın en dipsiz kuyularına bıraktığım gülmelerimMerdiven kenarında bekleyen gençliğimVe yıllara meydan okuyan zayıf gören gözlerimBu şehir bırakalı çok oldu beni.Biliyorum, lafügüzaf gelecek sana.Satırlara dökülen tarifi imkânsız özlemim.