‘Lam ile Elif’ gibiyiz biz. Birbirimize sarılmışız, bir olmuşuz. Hangimiz ‘Lâm’ hangimiz ‘Elif’ bunu kim bulabilir? Lâm ile Elif’ yok artık ‘Lâmelif’ var.

Şimdi hangi harf girebilir aramıza?

Hangi harf bozabilir birliğimizi?

Öncemizde ve sonramızda hangi harf tutunabilir?

Başka sese başka nefese ‘Lâ’ olmuşuz.

Şimdiye kadar Mevlânâ Celâleddîn, Şems, Kerem ile Aslı, Yusuf ile Züleyhâ, Leylâ ile Mecnun, Hurşit ile Malımehri kendilerini çağıran aşka daldılar. Şimdi ise Sahura Yağmur Arıcan “Lam ile Elif” ‘Lamelif’ ile geldi.

“Aşk” adres sormaz, “güzel çirkin” demez, “şah sultan” dinlemez… “Geliyorum” da demez, “gidiyorum” da... “Aşk bir rıza lokmasıdır” yiyebilen yer… Aşkı taşımak ise âşık olmaktan daha zordur; yürek ister. Sahura Yağmur Arıcan, “Lamelif”inde yüreğini ortaya koymuş. Aşk, Lam ile Elif’in koluna girmiş dev nakkaşların elinden çıkma minyatürler eşliğinde kalbimize yürüyor. Minyatür ve şiirsellikle bütünleşmiş, emsali nadir görülen zarif ve derinlikli sunumuyla kendi türünde bir ilk ‘Lamelif’. Eğer ‘Lamelif’ ile aşk yolculuğuna çıkacaksanız bahtınız açık olsun güzel okuyucu! Uğurlar olsun…

Lam Elif'in yazarı Sahura Yağmur Arıcan, sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed'e hicret için tavsiye edilen üç beldeden birinin kızı.. Rüya gören, hatırlayan, özleyen; kendine özgü tadı, kokusu, rengi olan bir "kadim şehir"in kızı.. Sahura Yağmur Arıcan benim için "Surre Men Ra" demek. "Surre Men Ra" demeki benzerleri içinde en güzeli, yaşayana huzur veren göreni sevindiren.. Bahtın açık olsun "Surre Men Ra".. Bahtın açık olsun "Surre Men Ra" mın.