Lamia, içimde kopan fırtınalardır, peşi sırabereketli yağmurları çağıran...Adı konulmamış bir sıkıntıdır, hiç bir yere koyamadığım.Ruhumun derinliklerinde saklamaya hep mahkum ve mecbur kaldığım.Duygu sağanaklarında gizli bir sevda tohumunun itiraf edilemez,patlamasıyla uç vermesidir. Zamansız, mekânsın, imkansız bir aşkın yıllar sonra bile içte kalan bir dip dalgasıdır. Lamia, yüreğin derinliklerinde süzülüp tortusubende kalan bir şiirin.Lamia, günahım, feryadım ve ahımdır!