Bir anda bilekliğinden yayılan keskin acı, damarlarında ateş gibi dolaştı.
Sanki görünmez zincirler, bedenini ve ruhunu aynı anda kavrıyordu.
Dizlerinin bağı çözüldü, yere yığıldığında Alyss onun adını haykırdı.
Ama cevap yoktu...
Yalnızca telsizin boğuk sesi ve odanın üzerine çöken karanlık vardı.
Tavşanların vampirlerden daha güçlü olduğu bir dünya, en yakınlarının onu yalnız bıraktığı bir an. Alyss, var gücüyle mücadele etti; zaman zaman gözleri umutla parladı. Ancak ne olursa olsun direncini yitirmedi.
Hidden Ones'lar tek tek cansızlaştığında bile sadece durup izledi.

"Bizi canavar sanıyorsunuz...
Oysa gerçek canavar, terk etmeyi seçendir."