Hep gözyaşı döküyoruz

Yağmurların ıslattığı yetmiyormuş gibi

Hiç küçük şeylerden mutlu olmayı bilemedik bu hayatta

Belki ondandır acı çektiğimizi sanmamız

Rahatsız olduk

Çocukların uçurtmasından

Bir kelebeğin uçuşundan

Bir kuşun ötüşünden

Gömdük umutlarımızı dünlere

Mumyaladık

Unuttuk hislerimizi, hissettiklerimizi

Şimdi kaybolan antik bir kent içimizdeki

Ne çabuk unutuluyor

Halbuki dün gibiydi ilk gülümsemem

Oysa hep yarın gülecekmişim gibi..