Hava yolu taşımacılığı, en güvenli ve en hızlı ulaşım biçimi olma özelliğini günümüzde hala korumaktadır. Ancak son yıllarda, uluslararası hava taşımacılığında pek çok elim kazanın meydana geldiği ve aynı hava aracındaki farklı vatandaşlığa mensup pek çok yolcunun bu elim kazalar neticesinde öldüğü veya yaralandığı da bilinmektedir. Gelişen teknolojiyle mesafelerin oldukça kısaldığı günümüzde, bu tür uluslararası taşımaların mümkün olduğunca yeknesak kurallara tabi tutulması ve taşıyıcının sorumluluğunun kolayca belirlenmesi ihtiyacı ortaya çıkmıştır. 1999 tarihli Montreal Sözleşmesi uluslararası taşımalarda yolcunun ölmesi, yaralanması ile geciktirilmesi halleri ile kargo ile bagajın gecikmesi, hasara uğraması ve kaybı durumlarında taşıyıcının sorumluluğunu düzenlemektedir. Montreal Sözleşmesi, aynı konuları düzenleyen kendisinden önceki farklı uluslararası sözleşmeleri modernleştirme ve yeknesaklaştırma amacı güden bir sözleşmedir. Montreal Sözleşmesi, Türkiye açısından 26 Mart 2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ancak bu yürürlükle beraber, Montreal Sözleşmesi'nin Türkiye uygulamasına dair ciddi hukuki sorunlar ortaya çıkmıştır. Tez çalışmamız, Montreal Sözleşmesi'nin kapsamına giren uluslararası yolcu taşımalarında beliren çeşitli problemleri Türk hukuku açısından detaylıca değerlendirmektedir. Yerleşik Türk hukuku prensipleri ve ilgili yabancı mahkeme kararları ışığında, tartışmalı pek çok konuda tez çalışmamız Türkiye açısından, yeknesaklık amacı da nazara alınarak, uygulanabilir hukuki çözümlere ulaşmayı hedeflemektedir.