Mor ve Mühürlü Zamanlar – Celal İnal – 40 Kitap

Son yahudisi olurdum bir şehrin, son telkari ustası. gömütlüğün yanında boyveren iri bir zambak gelirdi aklıma. Paslı bir sarnıç: sudört bir yana koşan yılkı atlarına benzerdim, bembeyaz gelinlik üzerinde unutulmuş bir çengelli iğneye ...Kanaviçeden anlayan kadınlar söyleşirdi avluda"denizi geçip de sevişen" birinden söz ederlerdi Varaklı bir çerçevede sepyalaşan bir balıkçıdanGeri çekilirken su kıyısında denizin"sünnetli bir gabriel" hüznü ilişirdi yüzümüzeSöz vermiştik, ulaşırsak denizin kıyısında duracaktık. soyunmak için gecikmeyecektikiki yılan gibi sarılıp seviştiğimiz kara geceler başlayacaktı bir gravürde resmedilen son mavi balık gibi