Şunu çok iyi anladım ki, hayatta hiç plan yapmayacakmışsın. Hayatta disiplin başka bir şeymiş, direttiğin planlar çok başka. Aslında hiçbir şeyin ilerisi yok. Saniyeler bile değerli, zaman sürekli geriye çalışıyor.
…
Bir de bende hayat her an bitecekmiş gibi bir his oluştu bu süreçte. Her şeyin değerini daha fazla anlama kabiliyeti kazandım sanki. Bazı takıntılarım vardı; onlar gitti. Meselâ olur olmaz yerde mükemmeliyetçi huylarım vardı, onları törpüledim. Takmıyorum eskisi kadar. Olursa olur, olmazsa olmaz.
…
Kendimi tanıdım bu hastalıklar sayesinde. Ne yapabilirim, nasıl daha iyi bir mücadele verebilirim hayatta? Bu sorularla derinliğine yüzleştim.