Beynimize ulaşan bir koku algısını, havada yoğunluğu trilyonda bir olan “koku” molekülünü burnumuzla algıyabiliriz. Yani burnumuz bir araç niteliğindedir. Vücudumuzda bulunan milyonlarca hücre her gün ölmekte ve yerine yenisi yenilenmekteyken, beynimizdeki hücreler daha yavaş oranda ölmekte ve tekrardan yeni bir hücre üretilmemektedir. Bu yüzden yaşlılık dönemlerinde insanlar çocukluk hatıralarını daha kolay hatırlamaktadır. Tüm bu bilgilerden alınması gereken mesaj çok açık ve nettir. İnsanoğlu olarak potansiyelimizin yaşla, beynimizin ve kafatasımızın büyüklüğüyle ve kalıtsal, genetik aktarım özelliğimizle hiçbir alâkası yoktur ve sınırlı değildir. Hepimiz hammadde olarak ve ham potansiyel olarak Einstein’ın, Edison’un, Newton’un... kapasitesine sahibiz. Tek farkımız, onların potansiyellerini kullandıkları miktarla bizimkinin farklı oluşudur. Yani onlar %6’sını kullanırken, bizler %1’ini kullanıyoruz.