1966 yılında askere alınan Herkül Millas'ın yedek subay olması beklenirken "çavuşa çıkarılma"sıyla başlayan iki yıllık askerlik macerası onu İstanbul'dan Muş'a, yaygın tabirle bir "sakıncalı piyade" olarak götürür. Danıştay'a yaptığı başvurudan kışla hayatına, askerlik düzeninden dönemin toplumsal ve siyasal atmosferine uzanan bu hikâye aynı zamanda Türkiye'nin yakın geçmişinden kişisel bir kesit sunar.
Ancak bu kitap yalnızca bir askerlik anıları toplamı değil. Millas, 1966-1968 yıllarında yaşadıklarını henüz sıcağı sıcağınayken kaleme aldığı metni olduğu gibi koruyor ve aradan geçen yaklaşık altmış yılın ardından o genç adamla yeniden karşılaşıyor. Geçmişte düşündüklerine, inandıklarına ve hissettiklerine bugünün gözleriyle bakıyor; eski benliğiyle tartışıyor, kimi zaman ona hak veriyor kimi zaman şaşırıyor.
Ortaya iki farklı zamanın, iki farklı Türkiye'nin ve iki farklı Herkül Millas'ın yan yana yürüdüğü sıra dışı bir anlatı çıkıyor. Kişisel hafıza ile toplumsal değişimin iç içe geçtiği bu kitap, bir askerlik hikâyesi olduğu kadar insanın geçmişiyle, inançlarıyla ve değişimiyle giriştiği samimi bir hesaplaşma.