Bu kitapta Atatürk akıl çağını, sanayi devrimini, kapitalizmi, sömürgeciliği ve sosyalizmi yaşayan insanlığın bu yollarda edinmiş olduğu deneyimleri, gerçek bilim adamlığının gerektirdiği nesnellikle, eleştirerek ve değerlendirerek yepyeni bir bileştirime (senteze) varmıştır. Bu bileştirim insanlığın yüzyılımız koşullarındaki özgürlük, sevgi, ilerleme ve dayanışma özlemlerine yanıt olacak niteliktedir.Atatürki aynı deneyimlerin bir gereği olarak bu bileştirimini katı kurallara dökmemiştir.Söylev`de vurgulamış olduğu üzere doktrincilik saplantısından sakınmak gerekir:``... programımız, karşı çıkanların görüp bildikleri türde bir kitap değildi. Ama temelli ve işlemsel idi. Biz de uygulanması olanaksız düşünceleri, kuramsal birtakım ayrıntıları yaldızlayarak bir kitap yazabilirdik. Öyle yapmadık. Ulusun maddi ve manevi yenileşmesi ve gelişmesi yolunda, eylemlerimiz ve uygulamalarımızla, sözlerin ve kurumların önünde gitmeği yeğledik.````Sözlerin ve kuramların önünde gitmek``!Bu, bütün büyük bilim filozoflarınnın, sistem kurucularının gereğine işaret ettikleri bir gerçeğin bilincinde bulunduğunun açık kanıtıdır: Yaşam kitapları izlemez, kitapların ve kuramların yaşamı izlemesi gerekir!