Mütareke Dönemi

Mütareke dönemi; 30 Ekim 1918'de Mondros mütarekesinin imzalanmasıyla başlar. Mütarekenin imzalandığı günü takiben Türkiye her gün galip devletler tarafından bölge bölge işgal edilir. Bu dönemde iş birlikçiler ön plâna çıkarlar. İhanet alıp başını gider. Buna karşılık aynı zamanda yerel direnişler başlar. İşgal, ihanet ve direniş aynı anda yaşanır. Sonunda 21/22 Haziran 1919 gecesi Amasya'da Mustafa Kemal Paşa arkadaşlarıyla yaptığı toplantı sonucunda Amasya Genelgesi'ni yazdırır. Bu genelge ile Millî Mücadele sürecine girilir. Sivas Kongresi'nden sonra millî birlik oluşturulmuş olduğundan Millî Mücadele'ye başlanır. Yerel direnişler millî dirilişe döner. Ancak mütareke dönemi bitmez ve bir yandan Millî Mücadele'ye düşmanlık yapan mütareke ihaneti artarak devam eder! Saray ve İstanbul hükümeti, Kurtuluş Savaşı'nı yapan Kuva-yı Millîye'ye karşı İnzibatî Askeriye adıyla karşı-ordu kurar. Çerkezleri Ankara'ya karşı isyan ettirir. Boğazlıyan Kaymakamı Kemal Bey'le başlayan idamlar devam eder. Sevr Antlaşması'nın imzalanmasından beş gün önce bile 5 Ağustos 1920'de yalan tanıklıklarla Kürt Nemrut Mustafa Divanı'nda haince verilen idam kararı ve Vahdettin'in onayıyla Urfa Mutasarrıfı Nusret Bey idam edilir. Direnişte yer alabileceği düşünülen vatanseverler, milliyetçiler sürgün edilirler. 20 Ekim 1921'de Fransa ile imzalanan Ankara Antlaşması ile Ankara TBMM hükümeti tanınmış olduğu halde İstanbul saltanatı ve hükümeti hâlâ iş birlikçi tavrına devam eder. Mütareke dönemi o tarihlere kadar uzar, tâ ki 17 Kasım 1922'de Padişah Vahdettin'in kaçışına kadar… İşte; Millî Mücadele böyle bir ortamda bir yandan içteki iş birlikçi mütareke hainlerine karşı, diğer yandan ülkemizi işgal eden düşman devletlere karşı verilen Kurtuluş Savaşı'nın destanı olur. Türkler çok acı çekerler. Ve bu işgal ve ihanetin ortasında direnmeye karar verip ölüme atılırlar. İhanete devam eden de devam eder. Ama sonunda haysiyet, şeref, vatanseverlik ve milliyetçilik kazanır ve Türk Kurtuluş Savaşı'nın son...