İnsan, en çok kendinden kaçarken kaybolur.
Mutlak, kaybolacak bir ruhun, bir portakal ağacının altından başlayarak aşk, arzu, yalnızlık ve hakikat arasında savruluşunu anlatıyor. Geçmişinin gölgesinden çıkamayan bir adam, hayatına dokunan insanlarla birlikte yalnızca ilişkilerinin değil kendi benliğinin de çözülüşüne tanıklık ediyor.
Zaman ilerledikçe hikâye değişiyor, görünür olanın ardındaki sessizlik büyüyor. Tutkular yerini sorgulamaya, kelimeler suskunluğa bırakırken roman, okuru derin bir içsel yolculuğun içine çekiyor.
Çünkü bazen insanın bütün yolu, kendinden vazgeçmeyi öğrenmesine çıkar.
Mutlak, yalnızca anlatılan bir hikâye değil insanın kendinden bir şeyler gördüğü yapbozun ilk parçası...
Sonun karanlığında, ışığın ilk parıltısının gizli olduğunu anlayanlar için...