Ben seni sensiz yaşarken, varlığından habersizdim. O zamanlar gözlerim gündüzü gece görüyordu. Gecelerse zaten geceydi.Yani her zaman karanlıktı. Karanlıklar içinde yaşadığımı fark etmiyordum. Bana göre hiçbir şeyin anlamı yoktu. Tek anlamlı olan bendim...Karanlık dünyamda gezmeyi, eğlenmeyi, gülmeyi tercih ediyordum. Mutluluğun böyle olduğunu düşünüyordum. Bir gün aynaya baktım, yüzüm gülsede bakan, gören gözlerim gülmüyordu.