Nakış

"...insan gibi... bir hikâyem var elbettearkamda duran yanık dağların hikâyesitutuşturduğum ateşlerin mavi dağ göllerinintutup atamadım coğrafyamda kefensiz ölüleritoprak kabardıkça kıpırdadı yüreğimesmer bir tarih ve süngü izleridersim gibi tutundum uçurumlarabir ağıt oluveriyorsun ansızınsonra çekip gidiyorsun usulcatütün yanığı gibi yaralı kalbimaldırmadan kayıp giden bir meteorşimdi anladımannemin neden hep masal anlattığını.."