Türkiye’nin 2000’li yılların başına ait, eleştirel perspektifli bir resmini çizmek istediğimizi belirtmiştik kitabın ilk cildinde ve siyaset eksenli makaleleri bir araya getirmiştik. Sürekli Kriz Politikaları’nda. Neoliberalizmin Tahribatı ise onun kaldığı yerden devam ediyor, ancak bu kez resmin iktisadi veçheleri ele alınıyor: Sermaye birikimi ve küresel kapitalizm, tarım, sosyal güvenlik, eğitim, silahlanma, gelir dağılımı, işçi sınıf ve sendikacılık, emek piyasaları ve toplumsal cinsiyet rolleri. Türkiye’nin yakın tarihi, "neoliberalizm" diye adlandırdığımız iktisat politikalarının siyasal alanda hiçbir şekilde "liberalleşme" anlamına gelmediğini yeterince açık biçimde kanıtladı. Bu politikaların kutuplaşmayı ve eşitsizliği daha da artırarak Türkiye toplumu üzerinde yaptığı ağır iktisadi tahribatı ise bu ciltte okuyacaksınız.