Türk Dil Kurumunun bir dizi hâlinde yayımlamakta olduğu Alî-Şîr Nevâyî külliyatının 12. sıradaki bu eseri, Câmî’nin yazmış olduğu sufiler tezkiresinin tercümesidir. Nevâyî, sufilerin hayat ve fikirleri hakkında bilgi veren bu eseri, Farsça bilmeyen Türkler tarafından da okunabilmesi için yazmıştır. Sade bir dile, zengin bir kelime kadrosuna ve dil özelliklerine sahip olan eser Çağatay nesir dilinin güzel bir örneğidir. Kemal Eraslan, eserin yedi nüshasından beşini karşılaştırmış fakat Topkapı, Revân kitaplığı Nu: 808’deki nüshayı esas almıştır. Eserin başında bir “Sunuş”, “Ön Söz” daha sonra da “Giriş” ve “Metin” bölümleri bulunmaktadır. Son bölüm “Şahıs Adları”; “Eser Adları” ve “Yer Adları” dizinlerine ayrılmıştır.