Güneykandilli gecelerin ortasındaannem, kanırdığım emzikleri yıkarGök taşlarken kapı eşikleriniNisaların kıvrımları yastıklardaBozulur ondüleleriBabam, ruhuna güç ekilen babamCüssesi duvarlarında evimizinYamacında oğlu ve benTanın gürültüsünden devrilirOdama güneyin rengiŞehrin çamlarında, güneşin siyahî tutkalıKavakların beyaz yavrularıKanatlanır, bir yol ağzına Örerim güneyin renginde ağaranKelebek kozalarınıLimonlu bir çay kadar mayhoş Saçlarımda ılıyan günGüneş, babamın ekoseli yeleğinde Köstekli saatine çarparak kırılan ışıkların anasıOdamın duvarında,Tıngırdayan bir çay kaşığı, çocuk sesleriVe simitçiler bağırırAğladığımı duyuramam Kar suyunda biriken yaprak gölgeleriniToplarım, dökülen kirpiklerDeniz kabukları ve müzik toplarım Her ırktan, her dilin kıvrımındanNeyzen bakışlı çocuklara karşıGüzel seslerin içinde en çok kendimi duymam