O Beşeriyete Ne Öğretti

O'nun gönlünde ne vardı?O'nun gönlünde; hidâyet bekleyen insanlık vardı. O'nun gönlünde; takvâya eriştirilecek ümmet vardı… O'nun gönlünde;dertlerine derman olunacak garipler, mazlumlar, kimsesizler veyetimler vardı.Çünkü; O'nun âlemlere rahmet olan gönlü, uçsuz bucaksız bir cihan gibiydi. Bütün mahlûkat o gönlün derûnundaydı. Kezâ; O sav bir yağmur gibiydi; bütün ücrâları bile yeşertiyordu.O sav bir güneş gibiydi; bütün kuytuları bile aydınlatıyordu. Bu dâvâda;Ömür boyu Rasûlullah sav Efendimiz, hiç tatil yapmadı. Bir ağacın altında istirahat edeyim demedi. Çünkü O sav;Açları doyurmakla açlığını unutur, mânen doyardı.Fakirlerin derdine derman olmakla ferahlardı.Hidâyetlere ve takvâya vesile olmakla, huzur bulurdu.