Olmayan

Venedik’te değildik. Michelangelo’nun duvar resimlerini andıran resimlerle süslenmiş bordo ağırlıklı bir otel odası değildi kaldığımız. Tavanda bir de Eros resmi yoktu, elinde oklanmış yayıyla. Güzel bir yaz sabahı değildi. Güneşin beyaz ışığının perdelerin aralıklarından içeriye sızıp içimizi ısıttığı yoktu. Ben bir Fransız balkonundan daracık bir Venedik sokağına bakmıyordum. İçeride aşkım, sakız gibi beyaz çarşafların arasında uyumuyordu.