Ölüm Daha Güzeldi – Ahmed Davudoğlu – Hece Yayınları

Kollarımı o kalın sicimle arkama kat kat bağladı. Başıma da bir maske geçirdi. Maskenin hava alıp vermeye yarayan bir hortumu vardı. Maske başıma geçirilince dünyayı iki gözlükten görmeye ve hortumdan gelen hoş bir havayı teneffüs etmeye başladım. Tam bu sırada birden ateş düşmüş gibi bir hâl oldu. Teğmen elektrik cereyânını salmıştı. Kafamın mor alevler içinde cayır cayır yanmakta olduğunu hissediyorum. Sade kafam değil, bütün vücûdum yanıyor! Dişlerim birbirine çarptıkça elektrik burgusuna benzer bir çatırtı duyuyor; feryâd-ü figânım ayyûka çıkıyordu. İnsafsız kefere zerre kadar vicdan azâbı duymadan beni diri diri yakıyordu...