"Bu, sadece bir son değil, aynı zamanda yeni bir hayatın başlangıcıydı."

Optima'da hatırlamak bir suçtur. İnsanlar, anıları kadar vardır.

Peki ya anılar silinirse geriye ne kalır? Optima, kusursuz düzeniyle tanınan bir şehir. Beyaz binalar, sessiz sokaklar ve herkesin aynı şekilde yaşadığı bir sistem... Burada acı yoktur, kaos yoktur, sorgulamak yoktur ya da öyle olduğu söylenir.

Ares, bu düzenin içinde büyümüş sıradan bir bireyken, sistemin görmezden geldiği küçük çatlakları fark etmeye başlar. Ve bazı sorular, bir kez soruldu mu, artık susturulamaz.

Gerçekler silinebilir mi?

Bir insan, kendisinden alınan anılarla hâlâ insan kalabilir mi? Yoksa Optima'nın yarattığı bu kusursuzluk, aslında insanlığın sonu mudur?

Optima'nın Silinmiş İnsanları; hafızanın, kimliğin ve özgür iradenin sınırlarını zorlayan çarpıcı bir distopya. Okudukça sorgulayacak, sorguladıkça Optima'dan kaçmanın gerçekten mümkün olup olmadığını düşüneceksin.

Bazı sistemler yıkılmaz. Bazı gerçekler ise... silinemez.