Öte ne yandır, geçmiş mi gelecek mi?
Geçmiş ile geleceğin harmanlanıp ötenin ötesine geçmesi midir öte?
Geçtiği an mıdır? Belki yitiştir şiirin içinde…
Belki yitmişlikten bir çıkıştır şiirin içinden, şiirle!
Hatıralarla hatırlamaktır her şeyi...

“her mevsimi,
yağmuru,
karı,
zorlu kışı,
soğuğu,
sıcağı,
ayazı,
karda,
camda,
buzlanmış resimleri...”

Umudun ateşi gibi buzullanıp geri dönmektir öte…
Bir yoldur, başka yollara uzayıp giden, ötelerin ötesidir...