Karanlık bir gecede, Mira tek başına taşlı yollarda yürümeye çalışıyordu. Etrafta derin bir sessizlik hakimdi.“Burası neresi? Ben neredeyim?Korkuyorum…, diye mırıldandı.Umutsuzca bağırmaya başladı:“Kimse yok mu?”Yanında duyduğu sesle irkildi.:“Korkma! Sana yardım edeceğim.”“Kim o konuşan?”“Benim Mira”Önünde duran beyaz güvercini görünce şaşkınlıkla:“Aaa… sen konuşuyorsun!” dedi.“Evet, konuşuyorum. Beni hatırladın mı? Yaralıydım, evinizin bahçesinde sen bulmuştun beni. Haylaz çocuklardan zor kurtulmuştum. Sen iyileştirdin yaralarımı, su verdin, beni besledin.”“Hatırlıyorum, o sen misin?”“Evet. Şimdi de ben sana yardım edeceğim.”