Papatya'yı Solduran Kadın – Yakup Eldik – Uğur Tuna Yayınları

Düşüne düşüne, tek bir çare buldum, şehrin boş olduğu tek vakit 'gece' dir. Evet ben artık Gece yaşamayı tercih etmeliyim. En azından denemeliyim. Denedim de. Geçen çıkayım dedim, büyük düşündüm. Odadan değil, evden çıkayım dedim. Süslenmeden, üzerime bir ceket alıp çıktımda... Apartmanın bozuk olan lambasını yaptırmışlar, kendimi ilk kez oradan geçiyormuş gibi hissettim, o tedirginliği yaşadım. Hani ilk kez girdiğiniz bir apartmanın merdivenlerini çıkarken insanın içinde bir tedirginlik olur ya; kendi apartmanım da yaşadım onu. Neyse; çıktım binadan, tanıdık bir kaç yüz aradım. Sağa döndüm yürürken, dönmem gereken her yolda sağa döndüm. Uzun zamandır soluma dönüktüm, farklı olsun bugün dedim. Uzun yollar geçtim, sonra 4üncü kez sağa döndüm. Yine aynı yerdeydim, pes ettim, yine sola, soluma döndüm...