Hikâyeye göre, günün birinde, kuş ailesinin en küçük, en savunmasız kuşunu; bir avcı okuyla vurmuş. Küçük kuşun kalbi o kadar kuvvetliymiş ki, okun ucundaki zehir, kuşu öldürmeye yetmemiş. Kuş uçarken ağaçlara konmuş. Zehri, ağaçlara geçmiş. Mevsim sonbahara döndüğünde, ağaçlar, bu zehrin etkisiyle yaprak dökmüşler. O günden beri ağaçlar, kuşlardan intikam almak için avcıyla iş birliği yapar olmuş. Ağaçların zehri, tüm kuşları tek tek zehirlemeye başlamış. Ölen kuşların bedenindeki zehir toprağa karışmış. Ve toprak, filizlediği her ağaca zehir saçmış. Bencil bir avcıyla başlayan bu hikâye, işte böyle devam edip gitmiş.