Perçinlenmiş Yalnızlık – Arda Kağan Baloğlu – Vova Yayınları

Sakladım bir kaç bin yıl içime kelepçelediğin sözleriKim bilir gözlerin şimdi kimin kalbinin esiriBak bulutlar yine sayıklıyor merhametsiz isminiSenle başlayan hiçbir şey sende bitmedi Alev alev yakıyor bu yağmurların her bir ince tanesiAğlamaklı bir çocuk gibi sürünen bedenimiEllerinin izi kalmış bak göğsümde ne yapsam silemezdim kiBak şimdi sızlatıyor parmakların sevgiye ırak yüreğimi Kabusum dökülür dudaklarımdan her geceDilsiz bir şarkıcı ve biz dans ediyoruz seninleÇığ gibi gecenin çığlık çığlığa matemi gözlerindeSiyahtı oysa en sevdiğim şarkılar gözlerinin içinde Gül kokusu yayılırdı perçinlenmiş yalnızlığımın köklerineSenin ismin doldururdu ciğerlerimi kan revan içindeAğzımdan senin rengin dökülür yokluğun dişlerimi kırsa bileKaybolsam gül bahçesi gülden güzel avcunun içindeKayboldum günlerce sensiz geçen günlerin hissizliğindeKustum sensizliğimi göklere bir daha dokunmayasın kalbimeYine sende buldum sensizliğimi beni ben yapasın diye