Peygamberler ilahi hükümleri ve bilgileri insanlara birinci kaynaktan en doğru biçimde aktaran Yüce Yaratıcı'nın insandan istediği hayat ve ahirete hazırlık konusunda onlara yaşayış ve inançlarıyla örnek olan Allah elçileridir. Onların kıssaları ne sıradan bir masal ne de basit bir hikayedir.İslamiyet'in derûni boyutunu ihsan mertebesini oluşturan tasavvufun mensupları için peygamber kıssaları dini hayatı sağlam bir biçimde tanıma ve yaşama yolunda önemli vasıtalar olarak başlangıçtan beri kullanılagelmiştir. Hatta menakıbname geleneğinin bunun bir uzantısı olarak geliştiğini söylemek pek de yanlış bir görüş sayılmaz.Gürer'in bu çalışmasında sadece tasavvuf tarihinde değil görüşleri ve eserleriyle dünya düşünce tarihinde derin izler bırakmış olan iki büyük sûfinin ibn Arabi ve Mevlana'nın peygamber kıssalarını nasıl değerlendirdikleri yorumladıkları örnekler vasıtasıyla işlenmiştir. Şüphesiz ki bu iki güzide mütefekkirin düşünce hayatında ve sisteminde peygamber kıssalarının vazgeçilmez bir yeri vardır. Bu kitapta ma'rifetullah ırmağından doldurulmuş kadehlerin sûfiyane zevk ile yudumlanışımn ve hidayet ışığından süzülen pırıltıların temaşasının örneklerini bulmak mümkündür.