Zamanın birinde bir tahta parçası vardı. Bu, iyi cins bir tahta değildi. Soğuk günlerde sobada veya şöminede yakıp ısınmak için kullanılan türdendi.Bu tahta parçası kendisini bir gün, yaşlı bir marangoz olan Bay Kiraz’ın dükkânında buldu. Bu marangozun asıl adı Antonio’ydu fakat burnunun ucu daima olgun bir kiraz gibi kırmızı ve parlak oldugu için herkes onu "Bay Kiraz" diye çağırırdı.Bay Kiraz, bu tahta parçasını görünce çok sevindi. Ellerini ovuşturarak kendi kendine "Küçük masama bacak yapmak için işte tam böyle bir tahtaya ihtiyacım vardı." dedi.Sonra bir an bile beklemeden keskin baltasını eline aldı. Tahtayı yontmak için hazırlandı. Fakat ilk darbeyi indirmek için kaldırdığı sırada kolu havada kaldı. Çünkü o sırada, "Lütfen bana çok sert vurmayın!" diye yalvaran ince bir ses duydu.Pinokyo: Bir tahta parçasından yontulan yaramaz bir kuklanın, daha sonra sevginin gücüyle gerçek bir çocuğa gönüşmesinin öyküsüdür.