Sanat ve bilimin kesişme noktasında yer alan seramik, insanlık tarihinin en kadim malzemelerinden biri olmasının yanı sıra günümüzün teknolojik ve ekolojik arayışlarına da en dinamik yanıtları veren alanların başında gelmektedir. Elinizdeki bu eser, seramik disiplininin sadece bir zanaat veya sanat dalı değil; aynı zamanda sürdürülebilirlik, endüstriyel inovasyon ve disiplinlerarası bir anlatı dili olduğunu kanıtlayan nitelikli araştırmaları bir araya getirmektedir.
Kitabın içeriği, seramiğin farklı katmanlarına odaklanan onbir bölümden oluşmaktadır. Bu kapsamda eser; bor işletmesi atıklarının seramik sırlarında kullanımını teknik ve ekonomik açıdan değerlendirerek endüstriyel bir ekosistem önerisi sunarken; biyomimikri bilimi ışığında şekillenen "yaşayan heykeller" ile sanatın ekolojik bir manifesto olarak nasıl konumlandığını tartışmaktadır.
Tarihsel perspektifte Topkapı Sarayı porselenlerinin onarım ve süsleme bağlamında incelenmesiyle koruma-onarım etiğine katkı sunan çalışma, ilerleyen bölümlerde grafit katkılı astar araştırmaları ve seramik-cam malzemesinin estetik parametrelerinin karşılaştırılmasıyla malzeme biliminin sınırlarını genişletmektedir. İmre Schrammel'in seramik pratiği üzerinden madde, bellek ve direnç kavramlarını irdeleyen fenomenolojik yaklaşım ile seramik kemençe özelinde ses, malzeme ve gerilim ilişkisini ele alan deneysel çalışmalar, kitabın sanatsal derinliğini ve disiplinlerarası karakterini pekiştirmektedir.
Bu çalışma, seramiği hem bir hammadde hem de bir düşünce biçimi olarak ele alan akademisyenlerin, sanatçıların ve araştırmacıların ortak emeğinin bir ürünüdür. Kitapta yer alan her bir bölümün, seramik literatürüne yeni pencereler açmasını, genç araştırmacılara ilham vermesini ve disiplinin geleceğine dair yeni tartışmaları filizlendirmesini temenni ediyoruz.