Promethe’nin Işığında Bir Ömür: Vecihi Timuroğlu

Bir insanı anlatmak, onun ne kadarını anlatmaktır ya da anlatamadığımız daha başka hangi yönleri/yanları kalmıştır?Soruyu böyle sorduğumuzda ya da sorduranın Vecihi Timuroğlu olduğunu düşünürsek, onun hakkında yazılan her yazı eksik ya da anlatamadığımız bir yönünün kaldığını gösterecek bize. Bu kitap için, biraya gelen bunca düşünürümüzün içtenlik, dostluk ve vefa duygularıyla yüreklerinden sökün edip gelen ve düşüncelerinde şekillenen bu bilinç, ortak aklın öne çıkartıldığı ve değerbilirliğin bitmediğini gösteren dayanışmacı bir buluşma oldu.Hazırladığım bu yapıt için de olsa, bir araya gelen bunca saygın yazar, düşünür ve şairlerimizin her biri kendi tuvallerine düşen birer Vecihi Timuroğlu portresi koydular önümüze. Bu çok anlamlı ve de çok önemli. Bu değin olumsuzlukların artarak yükseldiği ve böylesi akıl tutulmalarının yaşandığı dönemlerde, devrimci düşünceyi özümsemiş olanların varlığını duyumsamak umut verici. Aynı bilinç ve duyarlıkla bütün olumsuzluklara karşın sergiledikleri bu dayanışmacı, imececi ve paylaşımcı ruhun h?l? var dolduğunu görmek içimize su serpiyor."Demek ki", diyoruz kendi kendimize, "İnsan insanın kurdu olmadan" ya da İlhan Selçuk'un Türkçeleştirdiği şekliyle söylersek, "Solcu solcunun kurdu olmazsa", insan insanın umudu olabiliyor her koşulda.Toplumsalcı Türk yazın, düşün, sanat ve eğitim yaşamımızın yeri doldurulamayacak bir büyük temsilcisi, "Bizim Promete" Vecihi Timuroğlu'na seksen üç yıllık yaşamının serüvenini anlatmasını istedim Sanattan bilime, eğitimden şiire, siyasetten felsefeye, bilimden tekniğe birçok alana ilişkin sorular sordum. Söyleşi boyunca duyumsadıklarım ise, Cumhuriyet'i yeniden yaşamaktı. Atatürk'ü görmekti. Atatürk'ün ışıkları altında, bir çağı kapatıp yeni bir çağı başlatan devrimin coşkusunda geçen söyleşimizin de yer aldığı bu yapıt, öyle umut ediyorum ki, herkes tarafından beğenilecek bir çalışma olmuştur...Saygılarımla.Server Tanilli öğretmenimiz onu şöyle tanımlıyor:"Vecihi Timuroğlu, bir aydın olarak, daha...