Tanrı Prometheus, ateşi cennetten çaldı ve insanların kullanımına sundu. Zeus bu hareketinin cezası olarak onu bir kayaya zincirledi ve bir şahin durmadan ciğerini pençeleyip durdu, ta ki Herakles onu bu durumdan kurtarana kadar. Eski Yunanlar için Prometheus’un salıveriliş miti ilkel bir varoluş yasasını ve insanoğlunun kaderini yansıtmaktadır. Carl Kerenyi Prometheus’un öyküsünü ve bu bağlamda ilk işlevini ortaya koymaya çalıştığı mit yaratımı sürecini incelemekte; ilk olarak Yunan imgeleminde sonra da Batı geleneğinin romantik şiirinde bu ilkel öykünün nasıl evrensel bir kader anlayışıyla donatıldığını bulma arayışındadır. Kerenyi, bu evrim geçiren mitin eski Yunan’da Hesiodos ve Aischylos’tan başlayarak, Batı destan geleneğinde nasıl işlendiğini görmek için Goethe ve Shelley’e kadar izini sürmek. Daha sonra miti insan cüretkârlığının bir ilkörneği olarak Jungçu psikoloji perspektifinden ele alır.