Rekabet Yasağı Sözleşmesi (TBK m. 444–447)

Günümüzde iktisadi değeri haiz bilgiler, işletmelerin vazgeçilmez unsurlarından biri hâline gelmiştir. Bu doğrultuda, işletmelere rakipleri karşısında avantaj sağlayan bilgilerin muhafaza edilmesi amacıyla, teknik önlemlerin yanı sıra çeşitli hukuki araçlara başvurma eğilimi yaygınlaşmıştır. Bu kapsamda rekabet yasağı sözleşmesi, iktisadi değeri haiz bilgilerin muhafazasında temel hukuki araçlardan biri olarak öne çıkmakta ve her geçen gün daha fazla önem kazanmaktadır. Rekabet yasağı sözleşmesi; hizmet ilişkisinin bilgi edinme imkânı sağladığı işçinin, korunmaya değer haklı menfaati bulunan işverene karşı belirli bir faaliyet alanı, coğrafi bölge ve zaman dilimi içerisinde rekabet etmemeyi yazılı olarak üstlendiği özel hukuk sözleşmesidir. Bu sözleşme, esas itibarıyla işçinin hizmet ilişkisi esnasında edindiği önemli bilgileri, hizmet ilişkisinin sona ermesinden sonra kullanmasının önüne geçmeyi; diğer bir ifadeyle, işverenin iktisadi menfaatlerinin korunmasını amaçlamaktadır. Ancak rekabet yasağı sözleşmesi, işçinin Anayasa ile güvence altına alınmış çalışma ve sözleşme özgürlüğünü önemli ölçüde sınırlamaktadır. Bu nedenle Türk Borçlar Kanunu'nda rekabet yasağı sözleşmesinin geçerliliği işçi lehine birtakım sıkı koşullara tabi tutulmuş; ayrıca rekabet yasağının kapsamı işçinin iktisadi geleceğinin hakkaniyete aykırı olarak tehlikeye düşürülmesinin önlenmesi amacıyla emredici hükümlerle sınırlanmıştır. Bu eserde; rekabet yasağı sözleşmesinin tanımı, hukuki niteliği, tarafları, diğer hukuki kurumlarla ilişkisi, kurulması, geçerlilik koşulları ve kapsamı, güncel yargı kararları ve öğretideki görüşler ışığında ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Bunun yanı sıra, rekabet yasağı sözleşmesine aykırılığın sonuçları, sözleşmenin genel ve özel sona erme sebepleri ile bu sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda görevli ve yetkili mahkeme sorunu güncel tartışmalar ışığında değerlendirilmiştir.