Di cildanka dîrokê de man,Cilên zarokan tev li xwînêÇav qerimîne, werimîne ji nêrînêJîyanên temen birçî, xeniqîn.Çîya kirin gola xwînê.Li kêleka çîyayekî hêvîşikes(tî),Helbestên kel(o)girî tomar dikim,Ji sî û çar stêrkên birînên wan nekewkirî reEv çi berfeke bedew e li kendalên dilê te ROBOZİKHevokên helbestan xwe dişewitînin ji kerban!Hûn jî rêwîyên rêyaDîroka bixwîn a bav û kalan û ciwanmerdanDi reşika çavên xumamî de,Şopa şopên sor, ên neşûştî heye.