Edebiyatımızda ayağını ilk yere basan şair; gözlerini tabiata ilk açan insan şair; realiteyi olduğu gibi gören göz: Tevfik Fikret.Dil bir varlıktır,durmadan değişir ve hiçbir vakit kötüye gitmez;tıpkı alem gibi.Şüphe yok ki, bugünki dil,Fikret'in dili değildir.Fakat insanlık için sızlayan bu yürek, yurt için çarpan bu kalb durmamalıdır. Bugünün gençliğine de ders veren bu mürebbinin sözleri, bu ahlak hocasının umdeleri unutulmamlıdır. Edebiyatımızda beşeri bir dönüm, gerçek bir kudret olan bu şairin şiirleri her zaman anlaşılmalıdır.İşte Fikreti candan seven, Fikret'e gönül veren ve Fikret'e inanan Fahri Uzun, bu maksatla büyük Fikret'in şiirlerinin metin halinde verirken, aslı bozmamaya elden geldiği kadar gayret bugünün diliyle karşı sahifelere mensur tarzını da vermeyi uygun bulmuş, ve sanırız ki, en doğru işi de başarmıştır;emeği kutlu olsun.