Ruh Zihin ve Psikanalist

Rosenfeld bu kitabında, psikotik yönleri olan zor hastalarla yaptığı çalışmaları anlatıyor. Analitik düşünebilmeye devam ederek anlaşılmazı anlaşılır kılmaya çalışırken analitik çerçeveyi ve karşıaktarımı nasıl ön açıcı bir şekilde kullandığını ve uygulamadan kaynaklanarak kuramsal katkılarını nasıl oluşturduğunu bizi zengin ve canlı bir deneyimin içine alarak sunuyor. Thomas Ogden’in önsözü ile başlayan Ruh, Zihin ve Psikanalist adlı bueser, aynı zamanda Ayla Yazıcı’nın hastane ortamında psikotik hastalar ve kurum çalışanları arasındaki ilişkinin farklı yönlerini samimiyetle ele aldığı Akıl Hastanesinde Psikanalist Olmak isimli bölümünü de içeriyor.Müthiş bir klinisyen ve kuramcı olmasının yanı sıra Rosenfeld aynı zamanda yetenekli bir öğretmendir. Analistin karşıaktarım deneyimini kullanmasının psikanalizdeki merkezi rolüyle ilgili fikirlerini net ve öz bir biçimde iletir. Karşıaktarımı dışarıda bırakmak veya yorumlamak için değil, düşünmek için bir işaret olarak görür.- Thomas OgdenÖnemli olan karşı aktarımın yanı sıra, aktarımla ve hastanın iç dünyasıyla ilgili psikanalitik olarak düşünebilmektir. Bir hastayla hastaneye yürürken, ya da bir alışveriş merkezine giderken ve bilgisayar oyunu oynarken bile kimse bir psikanalist gibi düşünmeme engel olamaz. (...)Bir hastanın ninniler yoluyla hatırladığı ve kaybedilmiş bir çocukluktan geri kazandığı, telafi ettiği coşkuları ifade etmeye yazılı kelimeler yetmez. Uzun ve görünüşe göre başarılı bir tedaviden sonra, bağımlı bir hasta tekrar uyuşturucuya başladığında bir psikanalistin hissettiklerini ifade etmeye de yetmez. Yahut sürekli bir biçimde bir kadının yüzünü, dudaklarını, kaşlarını, yanaklarını ve gözlerini çizen ve bir gün tesadüfen, o doğduktan kısa bir süre sonra ölen annesinin, onu kollarında tutarken çekilen tek fotoğrafını, tekrar tekrar çizmiş olduğu kadının fotoğrafını bulan bir hastanın hissettiklerini – bir hastanın coşkuları ve hıçkırıkları… Bir sayfadaki kelimeler, annesinin içsel bir imgesini korumuş ...