Yaşamayı, öle öle öğrenenlerin.Canını yakanlara inat gülümseyenlerin.Ağlaya ağlaya yürüyenlerin.Tuttuğu dalı kuruyanların.Güzel seveni, güzel üzenlerin.Açılan yaraları delip deşenlerin.Diliyle ettiği dualara, kalbiyle inananlarınNeyin iyi geleceğini bilmeyip o karanlık evrede kalanlarınSevgilerini izah etmeye kalp coğrafyası yetmeyen insanların kalbine, acı olup batanlarınDüştüğü ilk çukurda gömülmediği için ağlayanlarınYeryüzünde hala yaşamaya değer ne varsa yaşayamayanların.Ay ışığında oturup, beliğinde ki son umut kırıntısını kesenlerin.Birbirini sevmeyi bilmeyenlerin,İnce dokunamayanların,Ağaç dalı kıranların adınaRüyadan uyanma vakti ‘Ulan’