Saklı Öyküler – Zeki Bulduk – Muhit Kitap

Neyi ya da kimi sevdim?
Ağlayabilen insanları sevdim. Bahar sabahları dünyaya yayılan kokuyu, yağmurdan sonra kokan toprağı,
kuyuları, oyunlara alınmayan çocukları, yalnızlaştırılan insanları, put kırıcıları, Mezar-ı Şerif'i, Üsküp'ü,
Medine'yi, bozkırı ve bozkırda açan o kimseye minnet etmeyen çiçekleri...
Belki de sadece kabalığı sevmedim. Her türlü kabalığı. Ve öyküler beni tüm kabalıklara karşı koruyan
zırhlardı. Gördüğüm her kabalık sonrası, çekilip odama, zırhlar yaptım; delik deşik olmuş zırhlar. Ve anladım,
dünyaya gelen herkes saldırıya uğramıyormuş.
Öykülerden bir sığınak yapıyorum ve bir gün sığınağa gömecekler beni. Gülümseyeceğim.