“Sanat ancak, kendi muhalefet ettiği şeyle nasıl derinden derine uzlaştığının farkına varırsa otantik [“hakiki”] olabilir.”Çünkü sanat, kendisini doğrudan doğruya yaratan etkenlere karşı bir eleştiriye giriştiğinde, başkaldırdığı durumla “suç ortaklığı”nı paylaşmaktadır (sanatın iç-karşıtlığa zorlanması). Bu yüzden Adorno’nun da vurguladığı gibi, en yüce sanat yapıtında bile o sanat yapıtının başka türlü olması gerektiği üzerine bir ipucu vardır.