Bağdat çarşısında yün eğiriyor biri.Ayaklara kap tamir ediyor diğeri. Bir başkası ise bilimin işçisi...​Birleşince bir olmanın değerini kaybediyor insanlar.Fikirler sabit olunca, putlar gibi kolay devrilmiyor.Karanlığa alışmış gözler, söndürmeye koşuyor yıldızları.​Bağdat çarşısında sevgiyi eğiriyor biri.Ayaklar kaymasın diye dünyayı tamir ediyor diğeri.Bir başkası ise sevginin havarisi.​Sapkın, yepyeni bir hikâyeyle anlatıyor on bin yıllık bir derdi.​Yürekler başkalarının yangınında ısınmaz ki...