Sarıkamış

9. Kolordu Kurmay Başkanı Kurmay Yarbay Şerif Bey hatıralarında şöyle anlatıyor:“5 Ocak, Divik’e giren Rus birlikleri 10. Kolordu’nun artıklarını Çermik’e doğru izlediler. Bir gece önce Norşen’e gelen Enver ordunun başarıyla savaşı sürdürdüğüne dair yalanları söyleyerek Hadikli Kürt Paşo’nun aracılığıyla Pasinler’e atladı, Höyük’te 9. Kolordu Karargahı’nı buldu ve 7 Ocak’ta Erzurum’a vardı. Cani tüm evlatlarını dişlediği, boğup yediği Erzurumluların gözüne görünmedi. Vali Tahsin Bey’in sağladığı bir kızağa bükülüp oturarak her hain gibi ürkek ve sinsi tavrıyla def olup gitti. Kızakçı atlarına “deh” dediği anda hürriyet kahramanı, Trablusgarp savunucusu, Harbiye Nazırı ve Başkomutan Vekili Enver Anadolu halkınca sınır yollarında bir çukura gömüldü. Kızakla Niğde’ye doğru kaçan hain Türklük ve insanlık erdemlerinden soyunmuş, Almanya İmparatoru’nun ücretli yamağı, babasına ve kardeşlerine layık olmayan kanlı katil ve uğursuz bir herifti.Sarıkamış’ta bu ulusun uzun yıllardan beri daha bir benzerini ortaya çıkaramadığı çok değerli bir ordu iki hafta içinde yok oldu. 3. Ordu Birinci Dünya Savaşı başlangıcında ülkemizin bel kemiği idi. Erleri dinç ve eğitimli, subayları seçilmiş ve cesur, birlik komutanları deneyimli, kavrayışlı ve seçkindi. Sarıkamış eşi görülmemiş bir yiğitliğin ve yine öyle bir özverinin sonsuz onurunu belirsiz mezarları üstünde taşıyanların büyük kan davasıdır. Bu nedenle sürekli olarak açıktır, açık kalması da gereklidir.”Sarıkamış’ta en büyük savaşımızı tabiata karşı verdik ve savaş alanında bıraktıklarımızın yanında on binlerce Mehmetçik soğuk, açlık ve bakımsızlık sonucu oluşan çeşitli hastalıkların pençesinde yaşamlarını kaybettiler. Firarilerin ve savaştan dönen azınlığın taşıdığı hastalıklar Anadolu’da savaştan daha büyük kayıplara sebep oldu.Türk milleti Sarıkamış’ta olanları doğru ve eksiksiz olarak bilmeli ve asla unutmamalıdır. İşte bu yüzden, Türkçe ve yabancı dilde yazılmış birçok kitabı inceledikten sonra, derleme ve düzenlemeler yaparak...