Her sabah kalbini öperek ancak uyanabildiğim anneannemin
“demek bir zamanlar bu oyunun içinde biz de varmışız be oğul”
ağıtına karşılık “he ya, o oyunda biz de varmışız be anneannem”
derken ondan bana tevarüs eden hayat omuzlarıma
birkaç saka kuşunu kondurmuştu bile.
Anneannem içinse perde açılmış ve başlamıştı sekerat