Sen ve Kendin – Necati Tosuner – İş Bankası Kültür Yayınları

Düşler. Kendi düşlerinle kendin yorgun düşerek. O ulaşılmaz düşlerinle yorgun düşerek. Hiç yüksünmeden, yorgunluktan bir başka yorgunluğa sevinçle düşerek. Sessiz sessiz. Sanki yorgunluk atmak için biçimlediğin yeni düşlerle başka yeni yorgunluklara düşerek sonra. Öyle, düşlerin yorgunluğunu yeni düşlerin yorgunluğuyla seve seve atarak. Sessiz görünürken kendini bir coşkuya kapılmış bularak. Düşlerden düşlere koşarak. Düşerek. Kendini yanılgıya düşmüş sayarak. Yanılarak. Yanılmayı sanki severek. Yanıldıkça yanılarak. Durup uslanmak hiç istemeden. Bunu gerçekleştirmek için bir uslanmazlık geliştirmiş olarak. Kendine de şaşırtıcı gelen bir uslanmazlık geliştirerek ve yeni başka düşlerle yeni bir uslanmazlığa erişerek. Yeni bir uslanmazlıkla köpüğü dindirilmiş düşleri yeni düşlerle canlandırarak. Uslanmadan. Hiç. Kendi düşlerinle kendin yorgun düşerek. Uslanmayı kendine yasaklamış olarak. Kendi düşlerinle hiç uslanmadan kendin yorgun düşerek...