Seni Özlemenin Günü Yok

Seni özlemenin günü yokBazen bir pazartesi sabahı ansızın düşüyorsun aklımaBazen perşembe günleriYorgun bir ikindi vakti, tüm gündendiler sırtını dönmüşken,Sen beliriyorsun içimin günebakan yanlarınaSeni özlemenin günü yokBazen arife günüymüş gibi geliyorErtesi bayram kavuşmalarını hissediyorumCuma zannediyorum tüm günleriTakvimler; bayramın birinci, ikinci, üçüncü, yirminci, sekseninci günü gibi oluyorSeni özlemenin günü yokBazen pazar sabahları şiir olup kahvaltının yanında yerini alıyorsunBazen büsbütün kıskandırıyorsun şairleriKuytu bir köşeden izliyorum seniTakvimlerde kayboluyorsunSeni özlemenin günü yok,Sıcak bir yaz günü,Yanına tas konmuş hayrattan su içer gibi yudumluyorum kavuşmalarımızıİskelede, eli boş dönmeyen balıkçı mutluluğu ile karşılıyorumTakvimlerden hangi gün bilmiyorumGünü yok seni özlemeninTurnalara söyledimKırlangıçlara, yeni doğan bebeklere, leyleklereMevsim göç değil geldi hepsiTarih kavuşmaları gösteriyor ayrılıkları değilSeni özlemenin günü yok, gitme şimdi.