Şia'da Hadis ve Nehcü'l-Belağa

Araştırma konumuz Nehcü'l-belağa, hicrî beşinci asrın başında (400/1010) Şiî bir alim olan Şerîf Radî (406/1015) tarafından yaklaşık on beş yıl süren bir zaman diliminde tamamlanmış olup, Hz. Ali'nin hutbe, mektup ve sözlerini ihtiva etmektedir. Hz. Ali'ye nisbet edilmesi sebebiyle, zaman içerisinde büyük bir şöhret kazanmış ve üzerine onlarca şerh yazılmıştır. Nehcü'l-belâğa her ne kadar Şiî fıkhında dayanak kabul edilen bir hadis kaynağı değilse de, en az Şiî hadis kaynakları kadar rağbet görmüş ve şöhrete kavuşmuş bir eserdir.Eserin müellifi Şerîf Radî Şiî olmasına rağmen, Bağdat'ta ders aldığı hocalarının birçoğu Ehl-i sünnet alimlerdir. Radî anne tarafından geçmişi Zeydî kökenli bir aileden gelmekle birlikte, Şîa'nın İmamiyye fırkasına mensup olduğu kanaatine vardığımız, mutedil Şiî bir âlimdir. Her ne kadar onun eserlerinde Şîa'nın hangi koluna mensub olduğu ayrıntılı olarak işlenmese de, kardeşi Şerif Murtaza'nın (436/1044) eserleri bu konuda bize yeterince malzeme sunmaktadır. Şerif Radî ve Şerif Murtaza kardeşlerin aynı kökten gelmeleri ve aynı eğitimi almış olmaları sebebiyle, Radî'nin düşünce yapısını tesbit etmemizde, ağabeyi Murtaza'nın eserlerinin bize yardımcı olduğunu söyleyebiliriz. Zira Radî eserlerinde daha ziyade edebî konuları işlemekte ve usul konularına fazla girmemektedir. Kardeşi Murtaza ise koyu bir İmami ve Şîa içerisinde oldukça saygın bir âlimdir. Onun eserleri araştırmacılara usul konularıyla alakalı ayrıntılı bilgiler sunmaktadır.Murtaza ve Radî kardeşlerin Şîa içerisinde önemi, Şiî düşüncede daha önce var olan; Kur'an'ın tahrif edildiği, muntazar İmam'ın yetkisinin başkaları tarafından kullanılamayacağı gibi konularda değişim sürecinin önemli bir parçası olmalarından kaynaklanmaktadır. Şîa'da Kur'an'ın tahrif edildiği düşüncesi, hocaları Şeyh Müfîd'le (413/1022) birlikte, bu iki kardeşin özellikle de Murtaza'nın çabaları sonucu değişmiştir. Çünkü Şerif Murtaza Kur'an'ın tahrif edildiğini iddia edenleri tekfir etmiş ve Şiî kaynaklarda ...