Sonlar

Abdurrahman Munif, 1933 yılında Amman'da tüccar bir ailenin son çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Suudi asıllı, annesi ise Irak'lıdır. İlk ve orta öğrenimini Amman'da tamamladıktan sonra İngilizlerin Orta Doğudan çekildikleri yıllarda Arap ailelerin Kahire'ye, Bağdat'a ve oralardan daha başka yerlere göç etmek zorunda kaldıkları dönemde o da, ailesiyle birlikte Bağdat'a gitti. O dönemlerde Orta Doğu İngilizlerin kontrolü altındaydı. Sınırlar, harita üzerinde çizilmiş fakat hiçbir yetkili makam tarafından kontrol edilmiyordu. 1952 senesinde Bağdat'taki Hukuk Fakültesini kazandı. Fakat Bağdat'a gidişinden üç yıl sonra 1955'de Ba'as Partisi içerisindeki aktif rolünden dolayı siyasi bir eylemciye dönüştü ve bu yüzden çok sayıda Arap öğrenciyle birlikte oradan ayrılmak zorunda kaldı. Buradan Nasır döneminde Mısır'daki Kahire Üniversitesi'ne giderek eğitimine orada devam etti. Oradan da General Tito döneminde yani 1958 yılında Yugoslavya'ya geçti. Belgrad Üniversitesi'ndeki yüksek öğrenimini sürdürdü ve 1961'de iktisadi bilimler, petrol ekonomisi alanından doktor unvanıyla mezun oldu. Petrol endüstrisinde edinmiş olduğu kariyeri süresince Suriye'de petrol uzmanı olarak çalıştı.Munif, Arap edebiyatında yirminci yüzyılın en yetenekli romancılarından biriydi. 19. yüzyılın sonlarına doğru Necip Mahfuz'la birlikte Arap dünyasının yaşamış olduğu kültürel ve siyasi kaygıları esas alarak bu bölgenin edebi çevresini değiştirmeye çalışmışlar ve kısa bir süre içerisinde Arap Edebiyatının iki önemli lideri olmuşlardır. Öyle ki Mahfuz, yirminci yüzyılın başlarında Nobel Ödülünü almaya hak kazanmıştır. Bunun üzerine birçok Arap eleştirmen, bu ödülü Munîf'in alması gerektiğini dile getirmeye çalışmış, fakat onun öfkeli hali ve İngiliz kraliyet ailesine karşı takınmış olduğu tavrı buna engel olmuştur. Munif'in en belirgin özelliği "haksızlık" üzerine yaptığı mücadelelerdir. 1973 yılında başlayan petrol gelirindeki artışa rağmen Arap dünyası iki zıt kavramla tarif edilir. Bunlar: Orta A...