"gün izi dolaştığım sokaklarhiç tanıdık gelmese biledışarı bırakılan kırık döküklerbeni etkiliyor öteden berihepsi bir direncin alın teritutağın üstüne çıkanel izlerinden daha yorgundurivecen insanların acılarıtellenip gitmez yukarıboğum boğum oturur eşiğinesenin için kurulur şükür kazanlarıpaylaşırlar sesini soluğunusavaşın öbür yüzünden okunurbeş parmağın hevesleri"