Boşuna çırpındığım... heder olduğum bunca şeye, kederim boşuna. bileydim, vücud ısımın şahidi olduğunu haya dilimin, sözlerimin kılıçtan keskin... ezberlerdim geçişimi o çorak toprağa... suları vurmazdım böyle hesapsız, köprüleri kıl çadırlarla örtmezdim. şimdi su tabirleri okuyorum durmadan dostlarıma. rüzgarın kederli sesini. oysa biliyordum, buraya kadardı herkesin, düğün çadırında söylediği sözleri.