Mimarlığın giderek imaj oyunlarına dayalı bir yüzeyselliğe indirgendiği, anlamsal zenginliğin tüketim toplumu kavramları içinde "moda"nın geçiciliği içinde kaybolduğu günümüzde yaşlı Modernizm'in yerini alan eğilimler bir yandan zenginlik arayan serbestliğe uzanırken, öte yandan yapıların "tektonik" karakterlerini yok etmeye varan ilkesizliği ve ideolojisizliği de beraberinde getirdiler. İşte, Ando'nun mimarlığı bu noktada özellikle bir kez daha incelenmesi, tartışılması gereken bir mimarlık; yalnızca Modernizm'i bir üst mahkemeye çıkarmak adına değil, iyinin akımla-üstü yanının ortaya çıkarılması açısından da Post Modernleştiremediklerimizden biri o.